یکشنبهی گذشته فیلم مستندی با نام
«ایران درودی، نقاش لحظههای اثیری»،
به تهیهکنندگی و کارگردانی دکتر بهمن مقصودلو در پاریس به نمایش
درآمد.
ايران درودی متولد ۱۱ شهریور ۱۳۱۵ در نيشابور، یکی از
هنرمندان صاحبنام هنر معاصر کشور ایران است. وی در گفتوگویی ویژه با زمانه که
بهمناسبت نمایش فیلمی مستند دربارهی زندگی شخصی و هنری وی انجام شده، میگوید که
برای آخرین بار با پاریس بدرود میگوید؛ شهری که ۵۳ سال از زندگی هنری او، تحصیلات،
خلق تابلوهای ماندگار، دوستی و معاشرت با بزرگان ادب و هنر این سرزمین را در
برمیگیرد. او برای همیشه به ایران میرود.
خانم درودی همچنین کارگردان و
تهیهکننده چند فیلم مستند و کوتاه برای تلویزیون بودهاست. درودی در ۱۹۷۰ به
درخواست دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف به تدریس تاریخ هنر در این دانشگاه
پرداخت.
در
سالهای دهه چهل خورشیدی در شهرهای مختلف اروپا آثار خود را در گالریهای مختلف به
نمایش گذاشت و سپس به آمریکا رفت. در آمریکا با پرویز مقدسی کارگردان تآتر و سینما
آشنا شد و با یکدیگر ازدواج کردند. هر چند دوران زندگی مشترک این دو طولانی نبود و
با مرگ زود هنگام مقدسی به پایان رسید اما تاثیر بسیار عمیقی بر درودی گذاشت و او
دیگر هرگز ازدواج نکرد.
ایران درودی تا کنون در بیش از ۴۳ نمایشگاه آثار
خود را به دید عموم گذاشته است و با نوشتن کتاب «در
فاصلهٔ دو نقطه» به نویسندگی نیز روی آورده
است.
سبک
برخی از منتقدین معتقدند که سبک
وی در نقاشی به پیروی از مکتب فراواقعگرایی (سورئالیسم) است. مناظر غالب در آثار
درودی بیشتر حاشیه کویر و گلهاییست خاص با دیوارهایی شیشهای و افق که به آثار وی
فضایی خاص و عمیق بخشیده است.
ادبیات و
سینما احمد
شاملو در ۱۴ اسفند ۱۳۵۱ شعری سروده است بهنام اشارتی.
این شعر به ایران درودی اهدا شده است و در مجموعه ابراهیم
در آتش منتشر شد. این شعر که به نقاشی میپردازد در کتابی که از آثار درودی
منتشر شد به عنوان مقدمه آمده است. شاملو در بخش پایانی شعر میسراید: