سالهای دهه چهل بود و سینمای فیلم فارسی در اوج موفقیت. هنوز از بحرانهای دهه پنجاه خبری نبود. نه از سانسور سیاسی فیلمهای متفاوت ایرانی، نه از وفورفیلمهای آمریکایی و ایتالیایی، تا بازار فروش کپیهای دست چندم وطنی را مختل کند.
بازار فیلم فارسی رونق داشت اما از درون آن سینمای دیگری سر بر میکشید. هنرپیشهها سعی میکردند از فضای فیلمهای آبگوشتی بیرون بیایند و سطح خود را ارتقاء بخشند. سینمای فارسی کوشش خود را در راه اعتلای هنر هفتم به خرج میداد. سناریو، فیلمبرداری، بازیگری و کارگردانی همه و همه در حال دگرگون شدن بود. طبعا در این کوشش عده زیادی موفق شدند و گروهی درجا زدند. پوری بنائی یکی از هنرپیشگانی بود که موفق شد سطح کار خود را بالا ببرد...





فيلم سينمايی: بيقرار (۱۳۵۲)
بعد از آن
چه شد؟
صادقی در
طول شش سال ، فیلم های گلباران ،
رخ، من
آنم که ... ملک
خورشید، هفت شهر و
زال و سیمرغ را ساخت و نزدیک به ۱۷
جایزه داخلی و خارجی نیز به دست آورد. ازمیان این جوایز می توان به پلاک طلای
جشنواره کودک تهران ، دو پلاک برنز جشنواره فیلم کلمبوس آمریکا ، پلاک برنز
دوازدهیمن جشنواره جهانی فیلم کراکو ، پلاک طلا جشنواره جهانی فیلم ویرجین ایلندز
آمریکا ، پلاک نقره جشنواره جهانی فیلم شیکاگو، جایزه صلح جشنواره جهانی فیلم برلین
و پلاک برنز مجمع سالیانه جهانی سازمان سید الک در پاریس اشاره کرد...

او
پس از سی سال سکوت، در مراسم بزرگداشت پروین سلیمانی در خانه سینما لب به سخن
گشود و گفت این خانه سینما، متعلق به آنها ـ بازیگران قبل از انقلاب ـ نیست.
پوری
بنائی که یکی از معروفترین نقشهایش، در فیلم خداحافظ تهران ساموئل
خاچیکیان در کنار بهروز وثوقی
بود، هرگز با تهران خداحافظی نکرد. او هنوز در تهران کار و زندگی میکند و از کمک
به دیگران و از کارهای خیریه باز نمیایستد... ادامه مطلب در سايت 
در
سالهای دهه چهل خورشیدی در شهرهای مختلف اروپا آثار خود را در گالریهای مختلف به
نمایش گذاشت و سپس به آمریکا رفت. در آمریکا با پرویز مقدسی کارگردان تآتر و سینما
آشنا شد و با یکدیگر ازدواج کردند. هر چند دوران زندگی مشترک این دو طولانی نبود و
با مرگ زود هنگام مقدسی به پایان رسید اما تاثیر بسیار عمیقی بر درودی گذاشت و او
دیگر هرگز ازدواج نکرد.
فيلم سينمايی: حيران